Unimaginable events

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Those who will make the subject their field of major study become interested after they arrive. It is up to Deffeyes to interest them-and not a few of them-or his department goes into a subduction zone. So his eyes search the hall. People out of his course have been drafted by the Sacramento Kings and have set records in distance running. They have also become professors of geological geophysics at Caltech and of petrology at Harvard. Deffeyes’ own research has gone from Basin and Range sediments to the floor of the deep sea to unimaginable events in the mantle, but his enthusiasms are catholic and he appears to be less attached to any one part of the zakelijke energie vergelijken story than to the entire narrative of geology in its four-dimensional recapitulations of space and time. His goals as a teacher are ambitious to the point of irrationality: At the very least, he seems to expect a hundred mint geologists to emerge from his course-expects perhaps to turn on his television and see a certified igneous petrographer up front with the starting
Kings. I came to know Deffeyes when I wondered how gold gets into mountains. I knew that most old-time hard-rock prospectors had little to go on but an association of gold with quartz. And I knew the erosional details of how gold comes out of mountains and into the rubble of streams. What I wanted to learn was what put the gold in the mountains in the first place. I asked a historical geologist and a geomorphologist. They both recommended Deffeyes. He explained that gold is not merely zakelijke energie vergelijken rare. It can be said to love itself. It is, with platinum, the noblest of the noble metals-those which resist combination with other elements. Gold wants to be free. In cool crust rock, it generally is free. At very high temperatures, however, it will go into compounds; and the gold that is among the magmatic fluids in certain pockets of interior earth may be combined, for example, with chlorine. Gold chloride is “modestly” soluble, and will dissolve in water that comes down and circulates in the magma. The water picks up many other elements, too: potassium, sodium, silicon. Heated, the solution rises into fissures in hard crust rock, where the cooling gold breaks away from the chlorine and-in specks, in flakes, in nuggets even larger than the eggs of geese-falls out of the water as metal. Silicon precipitates, too, filling up the fissures and enveloping the gold with veins of silicon dioxide, which is quartz.

The geophysical insights of recent years

Gerelateerde afbeelding

Now, with its completion, the project represents the stratum of time i978-1998. Its first four components were published in i981, i983, i986, and i993. A fifth and final essay appears in this volume to fill a significant gap. Nowhere in the structure I have referred to was there much of anything about the midcontinent. It was there in a broad and general way. It was there in a number of time lines shot across the country in various periods, epochs, and ages. But it was not there in any kind of rock-to-rock progression. In mid-America, there are few surface rocks. That initial over-all composition, purporting to traverse the nation, deliberately overlooked a large piece of the nation-Chicago to Cheyenne. If the rocks were scarce, the zakelijke energie tectonics were scarcer. For more than a billion years, little to nothing had happened there. Even so, I felt a measure of guilt about the omission, and contemplated what to do to close that epic caesura. The answer came with the geophysical insights of recent years, the combined advances in many fields, from radiometric dating to computer science, that have enabled geologists to see the midcontinent itself forming and developing in the Precambrian eons. This was the basement of the world, under construction. I thought it a good idea to travel between Cheyenne and Chicago down there. I did so, in a way, with W. R. Van Schmus, of the University of Kansas.
Because the entire composition in all its parts was written in the form of journeys, set pieces, flashbacks, biographical sketches, and histories of the human and lithic kind-intended as an unfolding piece of writing and not as a catalogue of geologic topics-the text firmly refrained from offering a way in which a reader could easily turn to something like the basic set piece on plate theory or the basic set piece on zakelijke energie vergelijken geologic time. In the interest of the composition, such topics were not discretely labelled. That is why I am writing a narrative table of contents. In this inclusive volume, I am trying to have things both ways. While leaving the text unparcelled and continuous, I want to explain up front not only how the project came to be, and how it evolved across the twenty years, but also what’s what and where. Basin and Range, as the opening story, is the primer. It contains the long set piece on the nature and history of plate tectonics-what it is, who figured it out, and how.

Waar is alle macht gebleven?

Gerelateerde afbeelding
Politicologen interpreteren onze politieke structuren ook steeds vaker als dataverwerkende systemen. Net als het kapitalisme en het communisme zijn democratieën en dictaturen in wezen concurrerende mechanismen voor het verzamelen en analyseren van informatie. Dictaturen gebruiken gecentraliseerde verwerkingsmethoden, democratieën geven de voorkeur aan gespreide verwerking. De laatste decennia heeft de democratie het beter gedaan, omdat gespreide verwerking beter werkte onder de unieke omstandigheden van de laattwintigste eeuw. In andere situaties zoals die van het oude Romeinse Rijk, bijvoorbeeld – had gecentraliseerde verwerking een streepje voor. Dat verklaart ook de ondergang van de Romeinse Republiek, waarna de macht van de senaat en de volksvergaderingen in de handen van één autocratische keizer kwam. Dit impliceert dat ook de democratie ten onder zou kunnen gaan en zelfs kan verdwijnen als de dataverwerkende omstandigheden in de een
entwintigste eeuw wederom veranderen. Als het volume en de snelheid van onze data groeien, zouden  zakelijke energie eerbiedwaardige instituten als verkiezingen, politieke partijen en parlementen wel eens in onbruik kunnen raken, niet omdat ze onethisch zijn, maar omdat ze niet efficiënt genoeg zijn in het verwerken van gegevens. Deze instituten zijn ontstaan in een tijdperk waarin politiek sneller ging dan technologie. In de negentiende en de twintigste eeuw verliep de industriële revolutie nog zo langzaam dat politici en kiezers haar altijd een stap voor konden blijven en de loop ervan konden reguleren en manipuleren. Maar het ritme van de politiek is niet veel veranderd sinds de dagen van de stoommachine, terwijl de technologie van de eerste naar de vierde versnelling is gegaan. Technologische revoluties lopen politieke processen er nu met gemak uit, waardoor parlementsleden en kiezers de controle verliezen. De opkomst van het internet geeft ons alvast een voorproefje van wat komen gaat. Cyberspace is inmiddels onmisbaar voor ons dagelijks leven, onze economie en onze veiligheid. Maar de kritieke keuzes tussen verschillende mogelijke vormen van het web zijn niet gemaakt via een democratisch politiek proces, hoewel ze nauw verbonden waren met traditionele politieke kwesties als soevereiniteit, grenzen, privacy en veiligheid. Heb jij ooit gestemd over de vorm die cyberspace aanneemt? Beslissingen die webdesigners hebben genomen, ver buiten de publieke schijnwerpers, hebben zakelijke energie vergelijken ertoe geleid dat het internet nu een vrije, wetteloze zone is die de soevereiniteit van staten aantast, grenzen negeert, de privacy afschaft en misschien wel het grootste mondiale veiligheidsrisico aller tijden met zich meebrengt.

Indiase, Braziliaanse of Nigeriaanse elites

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

‘Ik wil net zo leven als de rijke mensen op tv, of op zijn minst zoals die gasten in welvarende buitenwijken.’ Als je de onderklasse van 2070 vertelt dat ze betere gezondheidszorg hebben dan in 2017, zal dat al net zo’n schrale troost zijn, omdat ze zichzelf dan vergelijken met de geüpgradede supermensen die de wereld beheersen. Bovendien kunnen we er, ondanks alle medische doorbraken, nooit helemaal zeker van zijn dat de armen in 2070 daadwerkelijk betere zorg zullen krijgen dan nu, omdat de zakelijke energie vergelijken staat en de elite misschien wel niets meer zullen zien in zorg voor de armen. In de twintigste eeuw hielp de geneeskunde de massa omdat de twintigste eeuw de eeuw van de massa was. Twintigste-eeuwse legers hadden miljoenen gezonde soldaten nodig en economieën moesten miljoenen gezonde arbeiders hebben. Daarom kwamen staten met publieke gezondheidsdiensten om de gezondheid en productiviteit van iedereen te waarborgen. Onze grootste medische prestaties waren massale maatregelen ter bevordering van de hygiëne, massale vaccinatieprogramma’s en het uitroeien van massale epidemieën. In 1914 was het in het belang van de Japanse elite om de armen in te enten en om sloppenwijken te voorzien van ziekenhuizen en riolering, omdat ze miljoenen gezonde soldaten en arbeiders nodig hadden als ze wilden dat Japan een sterke natie met een sterk leger en een robuuste economie werd. Maar het tijdperk van de massa zou wel eens voorbij kunnen zijn en daarmee ook het tijdperk van de massale gezondheidszorg. Als menselijke soldaten en arbeiders plaatsmaken voor algoritmen zouden op zijn minst sommige elites kunnen concluderen dat het geen zin heeft om betere of zelfs standaard gezondheidszorg te bieden aan massa’s nutteloze armen en dat ze zich beter kunnen concentreren op het upgraden en verheffen van een stuk ofw at supermensen. Het is nu al zo dat het geboortecijfer daalt in technologisch ontwikkelde landen als Japan en Zuid-Korea, waar verbijsterend veel wordt geïnvesteerd in het grootbrengen en onderwijzen van steeds minder kinderen, van wie steeds meer wordt verwacht. Hoe kunnen gigantische ontwikkelingslanden als India, Brazilië of Nigeria op zo’n manier ooit concurreren met Japan? Die landen zijn net lange treinen. Zorg, onderwijs en inkomens van de elites in de eersteklasrijtuigen liggen op een niveau dat overeenkomt met dat in de zakelijke energie meeste ontwikkelde landen. De honderden miljoenen gewone burgers in de overvolle derdeklascoupés worden echter nog steeds op grote schaal geplaagd door ziekte, onwetendheid en armoede. Waaraan zullen de Indiase, Braziliaanse of Nigeriaanse elites de komende eeuw de voorkeur geven?

Virtual-worlddesigner

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Natuurlijk zullen er tegen het jaar 2033 waarschijnlijk allerlei nieuwe beroepen ontstaan, zoals bijvoorbeeld dat van virtual-worlddesigner. Maar die beroepen zullen waarschijnlijk veel meer creativiteit en flexibiliteit vereisen dan de huidige doorsneebanen en het is onduidelijk of veertigjarige kassières of verzekeringsagenten een nieuw leven als virtual-worlddesigner kunnen beginnen (probeer je eens een virtuele wereld voor te stellen die is ontworpen door een verzekeringsagent!). En zelfs als ze dat doen, dan nog gaat de vooruitgang zo snel dat ze zakelijke energie vergelijken binnen tien jaar misschien weer iets heel anders moeten worden. Algoritmen zouden immers ook beter kunnen worden in het ontwerpen van virtuele werelden dan mensen. Het cruciale probleem is niet het creëren van nieuwe banen. Het cruciale probleem is het creëren van nieuwe banen waarin mensen beter zijn dan algoritmen.20 De aanstaande technologische goudmijn zal het waarschijnlijk wel mogelijk maken om die nutteloze massa te voeden en te onderhouden zonder dat die daar iets voor hoeft te doen. Maar waarmee zullen ze zich bezighouden en hoe hou je ze tevreden? Mensen moeten iets te doen hebben, anders worden ze gek. Wat moeten ze de hele dag beginnen? Eén mogelijk antwoord is: drugs en computerspelletjes. Overbodige mensen kunnen steeds meer tijd gaan doorbrengen in virtuele 30-werelden die veel meer spanning, sensatie en emotionele bevrediging te bieden hebben dan de saaie buitenwereld. Maar een dergelijke ontwikkeling zou een dodelijke slag toebrengen aan het liberale geloof in de heiligheid van het menselijk leven en de menselijke belevingswereld. Wat is er heilig aan waardeloze nietsnutten die de hele dag niets anders doen dan kunstmatige ervaringen zakelijke energie binnenslepen in een of ander fantasielandschap? Sommige deskundigen en denkers, zoals Nick Bostrom, waarschuwen dat de mensheid zich dergelijke vormen van degradatie waarschijnlijk niet zal hoeven laten aanleunen omdat kunstmatige intelligentie, zodra die de menselijke intelligentie heeft overtroffen, de mensheid misschien gewoon zal uitroeien.

Uitzichtloze banen

Gerelateerde afbeelding

Niet alleen regeringen trappen in deze valkuil. Bedrijven steken vaak miljoenen in ondernemingen die niets opleveren en mensen blijven in disfunctionele huwelijken en uitzichtloze banen hangen. Ons verhalende zelf blijft liever lijden, nu en in de toekomst, dan toe te moeten geven dat al het leed dat we al geleden hebben totaal zinloos was. Als we uiteindelijk toch korte metten willen maken met vroegere vergissingen, moet ons verhalende zelf een of andere plotwending verzinnen die deze vergissingen nog enige betekenis kan verlenen. Een pacifistische oorlogsveteraan kan bijvoorbeeld bij zichzelf zeggen: ‘Oké, ik ben mijn benen kwijt vanwege een vergissing. Maar dankzij die vergissing begrijp ik nu dat oorlog de hel is en van nu af aan zal ik mijn leven wijden aan de vredesstrijd. Mijn verwondingen hebben dus toch nog iets positiefs opgeleverd: ik heb geleerd wat vrede waard is.’ Zo zien we dat het zelf ook een imaginair verhaal is, net als naties, goden en geld. We hebben allemaal een geraffineerd systeem dat het merendeel van zakelijke energie vergelijken onze ervaringen weggooit en er maar een paar mooie uit pikt, die het vermengt met stukjes uit films die we hebben gezien, boeken die we hebben gelezen, toespraken die we hebben gehoord en onze favoriete dagdromen. En uit die chaos weeft het een schijnbaar coherent verhaal dat verklaart wie ik ben, waar ik vandaan kom en waar ik naartoe ga. Dit verhaal vertelt me waar ik van moet houden, wie ik moet haten en wat ik met mezelf aan moet. Dit verhaal kan me er zelfs toe drijven om mijn leven op te offeren, als de plot dat vereist. We hebben allemaal ons eigen genre. Sommige mensen leven in een tragedie, andere in een eindeloos religieus drama, sommige bekijken het leven als een actiefilm en meer dan genoeg mensen gedragen zich alsof ze in een komedie spelen. Maar uiteindelijk zijn en blijven het maar verhalen.
Wat is dan, als puntje bij paaltje komt, de zin van het leven? Het liberalisme blijft erbij dat we niet moeten verwachten dat een of andere externe entiteit ons een kant-en-klare zin van het leven geeft. Nee, iedere individuele kiezer, klant en kijker moet zijn of haar eigen zakelijke energie vrije wil gebruiken om een en ander van betekenis te voorzien, en dan gaat het niet alleen om zijn of haar eigen leven, maar om het hele universum.

Nieuwe, posthumanistische technologieën

Gerelateerde afbeelding

Dit boek begon met de voorspelling dat mensen in de eenentwintigste eeuw zullen proberen onsterfelijk, gelukkig en goddelijk te worden. Die voorspelling is niet bijster origineel en getuigt niet per se van een vooruitziende blik. Het is gewoon een weerspiegeling van de traditionele idealen van het liberale humanisme. Het humanisme verheerlijkt sinds jaar en dag het leven, de emoties en de verlangens van mensen, dus kan het niet erg verrassend zijn dat een humanistische beschaving de menselijke levensduur, het menselijke geluk en de menselijke vermogens wil winkel huren leeuwarden maximaliseren. In het derde en laatste deel van dit boek zal echter aangevoerd worden dat de pogingen om deze humanistische dromen te vervullen de fundamenten van het liberalisme zullen ondermijnen doordat er nieuwe, posthumanistische technologieën ontketend zullen worden. Dankzij het humanistische geloof in gevoel konden we de vruchten van het moderne convenant plukken zonder daar de prijs voor te betalen. We hebben geen goden nodig om onze macht in te perken en ons leven zin te geven, want de vrije keuze van klanten en kiezers geeft ons alle zingeving die we nodig hebben. Wat zal er dan gebeuren zodra we beseffen dat klanten en kiezers nooit vrije keuzes maken en zodra we de technologie hebben om hun gevoelens te berekenen, te sturen of te slim af te zijn? Als het hele universum zijn zin ontleent aan de menselijke belevingswereld, wat gebeurt er dan als de menselijke belevingswereld het zoveelste ontwikkelbare product wordt dat in winkel huren schiphol essentie niets verschilt van alle andere artikelen in de supermarkt?
39. Hersenen als computers, computers als hersenen. Kunstmatige intelligentie staat op het punt om de menselijke intelligentie te overtreffen.

Lberale democratieën

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Toen het Sovjetrijk implodeerde, werden de communistische regimes niet alleen in Oost-Europa door liberale democratieën vervangen, maar ook in veel voormalige Sovjetrepublieken, zoals de Baltische staten, Oekraïne en Armenië. Zelfs Rusland doet tegenwoordig net of het een democratie is. De overwinning in de Koude Oorlog zorgde ook elders in de wereld voor nieuw elan bij de verspreiding van het liberale model, met name in Latijns-Amerika, Zuid-Azië en Afrika. Sommige liberale experimenten mislukten grandioos, maar het aantal succesverhalen is indrukwekkend. Indonesië, Nigeria en Chili bijvoorbeeld zijn tientallen jaren geregeerd door sterke militairen, maar nu zijn het functionerende democratieën. Als een liberaal in juni 1914 in slaap was gevallen en in juni 2014 weer wakker was geworden, had hij of zij zich heel goed thuis gevoeld. Wederom geloofden de mensen dat je het individu gewoon meer vrijheid moet geven om tot een vreedzame, welvarende wereld te komen. De hele twintigste eeuw lijkt achteraf één grote vergissing. In het voorjaar van i914 racete de mensheid nog over winkel huren groningen de liberale snelweg, maar ineens nam ze de verkeerde afslag en kwam op een doodlopende weg terecht. Vervolgens waren er acht decennia, twee gruwelijke wereldoorlogen en een dito Koude Oorlog voor nodig om weer op de snelweg te komen. Natuurlijk waren die decennia geen totale verspilling, want ze brachten ons wel antibiotica, kernenergie en computers, plus nog feminisme, dekolonisatie en vrije seks. Bovendien heeft het liberalisme een gevoelige klap gehad en is het minder zelfvoldaan dan een eeuw geleden. Het heeft verscheidene ideeën en instituten overgenomen van socialistische en fascistische rivalen, met name de wens om het grote publiek te voorzien van onderwijs, gezondheidszorg en sociale zekerheid. Maar aan de kern van het liberale pakket is verrassend weinig veranderd. Het liberalisme ziet individuele vrijheden nog steeds als het hoogste goed en gelooft nog steeds sterk in winkel huren amsterdam de kiezer en de klant. Het is begin eenentwintigste eeuw de enige voorstelling in het theater.

Het Romeinse Rijk

Gerelateerde afbeelding

Het publiek in het homerische Griekenland, het Romeinse Rijk of het middeleeuwse Europa zou dit een heel vertrouwd en aantrekkelijk idee hebben gevonden. Twintig deelnemers betreden de arena, slechts één held overwint. ‘Geweldig!’ zou een homerische vorst, een Romeinse patriciër of een kruisridder bij zichzelf zeggen als hij zich voor de buis nestelde. ‘We krijgen vast waanzinnige avonturen te zien, veldslagen op leven en dood en weergaloze staaltjes van heroïek en verraad. De krijgers zullen elkaar hoogstwaarschijnlijk de ene na de andere dolksteek in de rug geven of elkaar voor de camera binnenstebuiten keren tot kantoorruimte huren leeuwarden hun ingewanden uitpuilen.’ Wat een deceptie! De dolksteken en het binnenstebuiten keren blijven puur metaforisch. Elke aflevering duurt ongeveer een uur. Daarvan gaan vijftien minuten op aan reclames voor tandpasta, shampoo en cornflakes. Er zijn vijf minuten gewijd aan onvoorstelbaar kinderachtige uitdagingen, zoals wie de meeste kokosnoten door een hoepel kan gooien of wie in één minuut de meeste insecten kan opeten. De rest van de tijd praten de ‘helden’ alleen maar over hun gevoelens! Hij zei dat zij zei, en ik voelde dit en ik voelde dat. Als een kruisridder daadwerkelijk naar Survivor had kunnen kijken, had hij waarschijnlijk uit pure verveling en frustratie zijn strijdbijl gegrepen om de tv aan gruzelementen te slaan. Tegenwoordig zouden we middeleeuwse ridders misschien beschouwen als gevoelloze bruten. Als ze hier kantoorruimte huren schiphol woonden, zouden we ze naar een therapeut sturen, die ze dan kon helpen om bij hun gevoel te komen. Dit gebeurt ook met de blikken man uit De tovenaar van Oz. Hij gaat samen met Dorothy en haar vrienden op weg naar Oz, waar de grote tovenaar hem hopelijk een hart zal geven. De vogelverschrikker wil hersenen en de leeuw wil moed. Aan het eind van hun reis blijkt de grote tovenaar een charlatan te zijn die hun dromen helemaal niet kan waarmaken. Maar ze ontdekken iets veel belangrijkers: alles wat ze zo graag wilden, hadden ze allang. Er was helemaal geen godgelijke tovenaar voor nodig om gevoel, verstand of moed te krijgen. Je moet gewoon de weg naar Oz volgen en openstaan voor alles wat er op je pad komt.

De Amerikaanse middenklasse

Gerelateerde afbeelding

Beijing is nu al zo vervuild dat mensen liever niet buitenkomen en rijke Chinezen duizenden dollars besteden aan luchtzuiveringssystemen voor binnenshuis. De superrijken bouwen zelfs beschermende overkappingen over hun tuinen. In 2013 ging de internationale school in Beijing, waar kinderen van buitenlandse diplomaten en Chinezen uit de betere kringen naartoe gaan, nog een stap verder door een gigantische, vijf miljoen dollar kostende koepel over zijn zes tennisbanen en zijn voetbalvelden te bouwen. Andere scholen volgen dit voorbeeld en de Chinese markt voor luchtzuiveringssystemen rijst de pan uit. Natuurlijk kunnen de meeste kantoorruimte huren groningen inwoners van Beijing zich een dergelijke luxe in hun huis niet veroorloven en ze kunnen hun kinderen ook niet naar de internationale school sturen. 3 De mens loopt inmiddels twee wedlopen tegelijk. Aan de ene kant voelen we ons gedwongen het tempo van wetenschappelijke vooruitgang en economische groei op te voeren. Een miljard Chinezen en een miljard Indiërs willen net zo leven als mensen uit de Amerikaanse middenklasse en ze zien geen reden om hun dromen niet uit te laten komen terwijl de Amerikanen het vertikken om hun suv’s en winkelcentra op te geven. Aan de andere kant moeten we het ecologische armageddon minstens één stap voorblijven. Het gegoochel met die twee wedlopen wordt met het jaar moeilijker, omdat elke stap die de inwoners van sloppenwijken in Delhi dichter bij de Amerikaanse droom brengt tegelijk onze planeet dichter naar de afgrond duwt. Het goede nieuws is dat de mensheid honderden jaren heeft kunnen profiteren van een groeiende economie zonder ten prooi te vallen aan een ecologische meltdown. Er zijn onderweg wel veel andere soorten gesneuveld en de mens heeft zelf ook een aantal economische crises en milieurampen voor zijn kiezen gehad, maar tot dusver hebben we ons er altijd doorheen geslagen. Er is echter geen natuurwet die succes voor kantoorruimte huren amsterdam de toekomst garandeert. Wie weet of de wetenschap altijd in staat zal zijn om aan de ene kant de economie aan de gang te houden en aan de andere kant te zorgen dat het milieu niet overkookt. En aangezien het tempo alsmaar sneller wordt, worden de foutenmarges steeds kleiner. Misschien was het vroeger genoeg om eens per eeuw iets waanzinnigs uit te vinden, maar tegenwoordig moeten we om de twee jaar met een nieuw wonder komen.