De Zwarte Dood

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

De Zwarte Dood was geen uniek fenomeen en niet eens de ergste epidemie uit de geschiedenis. Wat er gebeurde toen de eerste Europeanen in Amerika, Australië en de eilanden in de Stille Zuidzee aankwamen, was nog veel rampzaliger. De ontdekkingsreizigers en kolonisten brachten zonder het zelf te weten nieuwe infectieziekten mee waartegen de inheemse bevolking nooit immuniteit had opgebouwd. Als gevolg daarvan stierf hier en daar maar liefst negentig procent van de oorspronkelijke bevolking.8 Op 5 maart 1520 verliet een kleine Spaanse flottielje het eiland Cuba, op weg naar Mexico. Er waren negenhonderd Spaanse soldaten aan boord, plus paarden, vuurwapens en een stuk of wat Afrikaanse slaven. Een van die slaven, Francisco de Eguîa, had nog iets veel dodelijkers bij zich. Francisco wist het zelf niet, maar ergens tussen zijn biljoenen cellen tikte een biologische tijdbom: het pokkenvirus. Toen Francisco aankwam in Mexico begon het virus kantoor huren groningen zich exponentieel te vermenigvuldigen in zijn lichaam, tot het uiteindelijk doorbrak met afschuwelijke uitslag en koorts. Francisco werd in bed gelegd in het huis van een inheems Zuid-Amerikaans gezin in het stadje Cempoallan. Hij besmette de gezinsleden, die de buren besmetten. Tien dagen later was Cempoallan één groot kerkhof Vluchtelingen verspreidden de ziekte van Cempoallan naar naburige stadjes. Toen stad na stad ten prooi viel aan de epidemie brachten nieuwe golven doodsbange vluchtelingen de ziekte naar de rest van Mexico en nog verder. De Maya’s op het schiereiland Yucatán geloofden dat drie kwade goden -Ekpetz, Uzannkak en Sojakak -in de nacht van dorp naar dorp vlogen en de mensen besmetten met de ziekte. De Azteken gaven de goden Tezcatlipoca en Xipe-Totec de schuld, of misschien de zwarte magie van de blanken. Er werden priesters en artsen bij geroepen. Die adviseerden gebeden, koude baden, insmeren met bitumen of het aanbrengen van geplette zwarte torren op de pokkenblaasjes. Niets hielp. Er lagen tienduizenden lijken te rotten in de straten en niemand durfde ze te benaderen om ze kantoor huren amsterdam te begraven. Hele families kwamen binnen luttele dagen om en het gezag gaf opdracht de huizen te laten instorten met de lichamen er nog in. In sommige nederzettingen ging de helft van de bevolking dood.