Indiase, Braziliaanse of Nigeriaanse elites

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

‘Ik wil net zo leven als de rijke mensen op tv, of op zijn minst zoals die gasten in welvarende buitenwijken.’ Als je de onderklasse van 2070 vertelt dat ze betere gezondheidszorg hebben dan in 2017, zal dat al net zo’n schrale troost zijn, omdat ze zichzelf dan vergelijken met de geüpgradede supermensen die de wereld beheersen. Bovendien kunnen we er, ondanks alle medische doorbraken, nooit helemaal zeker van zijn dat de armen in 2070 daadwerkelijk betere zorg zullen krijgen dan nu, omdat de zakelijke energie vergelijken staat en de elite misschien wel niets meer zullen zien in zorg voor de armen. In de twintigste eeuw hielp de geneeskunde de massa omdat de twintigste eeuw de eeuw van de massa was. Twintigste-eeuwse legers hadden miljoenen gezonde soldaten nodig en economieën moesten miljoenen gezonde arbeiders hebben. Daarom kwamen staten met publieke gezondheidsdiensten om de gezondheid en productiviteit van iedereen te waarborgen. Onze grootste medische prestaties waren massale maatregelen ter bevordering van de hygiëne, massale vaccinatieprogramma’s en het uitroeien van massale epidemieën. In 1914 was het in het belang van de Japanse elite om de armen in te enten en om sloppenwijken te voorzien van ziekenhuizen en riolering, omdat ze miljoenen gezonde soldaten en arbeiders nodig hadden als ze wilden dat Japan een sterke natie met een sterk leger en een robuuste economie werd. Maar het tijdperk van de massa zou wel eens voorbij kunnen zijn en daarmee ook het tijdperk van de massale gezondheidszorg. Als menselijke soldaten en arbeiders plaatsmaken voor algoritmen zouden op zijn minst sommige elites kunnen concluderen dat het geen zin heeft om betere of zelfs standaard gezondheidszorg te bieden aan massa’s nutteloze armen en dat ze zich beter kunnen concentreren op het upgraden en verheffen van een stuk ofw at supermensen. Het is nu al zo dat het geboortecijfer daalt in technologisch ontwikkelde landen als Japan en Zuid-Korea, waar verbijsterend veel wordt geïnvesteerd in het grootbrengen en onderwijzen van steeds minder kinderen, van wie steeds meer wordt verwacht. Hoe kunnen gigantische ontwikkelingslanden als India, Brazilië of Nigeria op zo’n manier ooit concurreren met Japan? Die landen zijn net lange treinen. Zorg, onderwijs en inkomens van de elites in de eersteklasrijtuigen liggen op een niveau dat overeenkomt met dat in de zakelijke energie meeste ontwikkelde landen. De honderden miljoenen gewone burgers in de overvolle derdeklascoupés worden echter nog steeds op grote schaal geplaagd door ziekte, onwetendheid en armoede. Waaraan zullen de Indiase, Braziliaanse of Nigeriaanse elites de komende eeuw de voorkeur geven?