Premoderne mensen

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Premoderne mensen geloofden dat hun leven aan betekenis won in ruil voor het inleveren van macht. Het maakte echt iets uit of ze dapper vochten op het slagveld, of ze de wettige koning steunden, of ze ontbeten met verboden voedingswaren en of ze een affaire hadden met de buurman. Dat kon natuurlijk lastig zijn, maar het bood mensen wel psychologische bescherming tegen rampen. Als er iets vreselijks gebeurde – zoals oorlog, ziekte of droogte -troostten mensen zich met de gedachte dat ‘we allemaal een rol spelen in een groot kosmisch drama dat is bedacht door kantoor huren groningen de goden, of de wetten van de natuur. We kennen het script niet, maar we kunnen er zeker van zijn dat alles een reden heeft. Zelfs deze afschuwelijke oorlog, ziekte of droogte heeft een functie in het grote wereldplan. Bovendien kunnen we vast en zeker van de toneelschrijver verwachten dat het verhaal een goed, zinvol einde krijgt. Dus zelfs oorlog, ziekte en droogte zullen positief uitpakken, is het niet hier en nu, dan in het hiernamaals.’ De moderne cultuur verwerpt dit geloof in een groot kosmisch plan. We zijn geen acteurs in een of ander werelddrama. Het leven heeft geen script, geen toneelschrijver, geen regisseur, geen producent – en geen zin. Voor zover wij het wetenschappelijk kunnen nagaan is het heelal een blind, doelloos proces vol wild geraas, maar zonder betekenis. Wij lopen tijdens ons oneindig korte verblijf op dit ene kleine kantoor huren amsterdam planeetje wat te tobben en te doen, en daarna wordt er nooit meer iets van ons vernomen. Aangezien er geen script is en de mens geen rol in een of ander kosmisch toneelstuk speelt, kunnen er verschrikkelijke dingen gebeuren waarbij geen enkele hogere macht ons komt redden of ons leed zinvol maakt. Het loopt niet goed af. Ook niet slecht, trouwens. Het loopt helemaal niet af. Er gebeuren alleen maar dingen, het een na het ander. De moderne wereld gelooft niet in einddoelen, alleen in oorzaken. Als het moderne leven al een motto heeft, dan is dat: ‘Zo is het leven nu eenmaal.’